امام شیعیان در ماه رمضان عمداً و عمداً خدا را نافرمانی می کند و روزه خود را افطار می کند

     زمانی که کتاب‌های شیعیان باطل را باز می‌کنیم، متوجه می‌شویم که امام شیعه عمداً در ماه رمضان روزه را افطار می‌کرد!!!
برای مثال: در کتاب "وسائل الشيعة" ج ۷، صفحه ۹۵، حر عاملی ذکر می‌کند:
[از محمد بن حسن از محمد بن علی بن محبوب، از ابن ابی مسروق النهدی، از احمد بن محمد بن ابی نصر، از خَلد بن عماره، گفته شده: امام ابو عبدالله علیه‌السلام فرمود: "در روزی که شک داشتم به خانه ابی عباس رفتم و می‌دانستم که ماه رمضان است، او در حال خوردن ناهار بود. او گفت: ای ابو عبدالله این روز از روزهای تو نیست. گفتم: چرا ای امیر المؤمنین؟ که روزه‌ام تنها با روزه توست و افطاری‌ام تنها با افطار توست. گفت: نزدیک بیا. امام ابو عبدالله فرمود: نزدیک رفتم و خوردم در حالی که به خداوند می‌دانستم که روز رمضان است."]
 
در اینجا امام شیعه در ماه رمضان روزه را افطار می‌کند و خداوند را معصیت می‌کند، گرچه از آن آگاه بود. این امام می‌توانست بهانه‌ای بیاورد و بگوید که به دلیل عذری نمی‌خواهد بخورد، اما امام شیعه ترجیح داد که خداوند را معصیت کند.
 
حتی بدتر از این، حر عاملی روایت دیگری ذکر کرده است که در زیر آمده:
[از او، از عباس، از عبدالله بن مغیره، از ابو جارود نقل شده است که گفته: از امام ابو جعفر علیه‌السلام پرسیدم: در یکی از آن سال‌ها در عید قربانی شک داشتیم، و زمانی که وارد خانه ابو جعفر علیه‌السلام شدم، برخی از دوستانمان قربانی می‌کردند. امام فرمود: "افطار در روزی است که مردم افطار می‌کنند، قربانی در روزی است که مردم قربانی می‌کنند، روزه در روزی است که مردم روزه می‌گیرند."]
 
در اینجا امام شیعه فتوا می‌دهد که روزه در روزی است که مردم روزه می‌گیرند و افطار در روزی است که مردم افطار می‌کنند. اما فاجعه اینجاست که شیعیان اصلاً در صوم و افطار با مردم مخالف هستند.